Medeklinkervrees
mei 2012
Mensen hebben de vreemdste soorten angsten. Angst voor spinnen, angst voor wespen, angst voor spoken, angst voor kleine ruimtes, angst voor grote ruimtes, angst voor angst. Het bestaat allemaal. Ik heb ooit iemand gekend die van zichzelf zei dat hij last had van uranofobie. “Angst voor de hemel”, zei hij. Je kon het zien aan zijn manier van bewegen. Hij hing een beetje scheef, keek voortdurend wantrouwend omhoog en hij zou het liefst de hele dag met een helm rondgelopen hebben. Ik ben daar toen artikels over gaan lezen. Bleek dat mijn kameraad zijn angst verkeerd geïnterpreteerd had. Toen ik hem er attent op maakte dat de angst voor de hemel, waar uranofoben aan lijden, een schrik voor het hiernamaals is en niet voor vallende hemellichamen, was hij op slag genezen. We hebben al lang geen contact meer, maar ik beschouw hem nog altijd als een held. Wie een vallende komeet een grotere bedreiging vindt dan het hiernamaals is van geen kleintje vervaard.
Middenmeet
april 2012
Het grote -en, toegegeven, ook wel enige- voordeel van een slechte coiffeur te hebben, is dat je nooit lang moet wachten voor een afspraak. Dit gezegd zijnde: ik heb de slechtste kapper ter wereld. Zo slecht dat ik hem er zelfs van verdenk geen kapper te zijn. Volgens mij heeft hij een jaar of veertig geleden -zo oud is hij wel- een grote spiegel en twee kappersstoelen op de kop kunnen tikken. Hij heeft in grote letters HAARKAPPER op de gevel gehangen, hij heeft een scheerapparaat en een keukenschaar op de salontafel gelegd en hij is begonnen. Een mens moet iets doen om zijn boterham te verdienen. Gediplomeerde concurrenten lieten hem maar betijen. Klanten had hij toch niet. Zo is het gegaan, als je ’t mij vraagt.
Witruimte
maart 2012
De Suiker die je nu in handen hebt, lijkt maar weinig op de vorige 27 die al van de persen gerold zijn. Dat danken wij aan onze lay-outer. Dimi voor de vrienden, Dimitri voor ons. Niet dat wij geen vrienden zouden zijn, maar het respect voor hem is te groot voor koosnamen of verkleinwoorden. Over een jaar of vijf kunnen we ons dat misschien permitteren, maar nu zou dat nog iets te vrijpostig zijn.
Het laatste taboe
februari 2012
Er is nog nooit zoveel zever in pakken verkocht als de laatste tien jaar, en helaas: het wordt erger in plaats van beter. Tot die sombere vaststelling kwam ik plots toen ik onlangs naar het debatprogramma ‘Pauw & Witteman’ keek. Maar het had evengoed ‘De wereld draait door’ of ‘Reyers laat’ kunnen zijn.
Meer artikelen...
Pagina 1 van 7
«StartVorige1234567VolgendeEinde»Print je mail !
Wanneer je van ons een beves-tigingsmail krijgt dat je vrijkaarten hebt gewonnen, druk dan die mail af en neem hem mee naar de locatie waar de voor-stelling plaatsvindt.
Vermeld ook steeds je naam en adres in de mail wanneer je wil meedingen voor de vrijkaarten.


