Aaifoon
dinsdag, 25 mei 2010 19:04
De wereld is geobsedeerd door een nieuw geloof. Steve Jobs is God. Zijn apostelen verkondigen het evangelie van de moderne tijd, en dat heet Apple. Apple is de toekomst, Apple is de enige way of life. Zonder Apple zijn we allemaal verloren en zal de wereld ten onder gaan. De Amerikanen zijn er al enige tijd zot van, van dat nieuwe geloof. Europa volgde snel, en intussen ken ik hier al heel wat volgelingen. Ze spreken een raar taaltje, dat ik niet altijd begrijp. Voor bepaalde woorden zetten ze een i, maar ze spreken het uit als "aai". Aaipod, Aaipad, Aaifoon. Vooral dat laatste artikel schijnt onmisbaar te zijn voor de devote Apple-volgeling. De iPhone is een handig ding naar het schijnt, want … je kan er je mails op lezen! Zo roepen ze dat dan uit, alsof het iets heel merkwaardigs is. Zelf mag ik dat graag relativeren. Ik heb er geen enkel probleem mee om mijn mails gewoon op de laptop te lezen -in het Apple-universum heet zoiets een Macbook, geloof ik- maar toen ik me dat onlangs in het gezelschap van enkele volgelingen liet ontvallen, kreeg ik de wind van voren.
Joodse vlam
woensdag, 21 april 2010 00:00
Ze had hem leren kennen op skivakantie. Ze waren eerst letterlijk, en daarna figuurlijk op elkaar gevallen. “Dat heb je met onervaren skiërs”, dacht ik bij mezelf, maar ik zei: “Leuk dat die valpartij dan toch iets moois heeft opgeleverd.”
Great Belgian beers
zondag, 28 maart 2010 06:38
"Dit is waarvoor God mij op de wereld heeft gezet. Ik deug voor niks anders." De journalisten aan tafel lachen hartelijk. Haha, wat een grappige kerel toch, die Chris. Die Amerikaanse grootsprakerigheid, daar lusten ze wel pap van. Chris lacht mee, want hij had het natuurlijk ook wel grappig bedoeld. Maar tegelijkertijd meent hij dit. Zijn ogen sprankelen van enthousiasme. Koken, dat is zijn missie in dit leven. En great Belgian beers serveren, dat ook.
Beste Facebookvriend,
vrijdag, 22 januari 2010 14:51
Eigenlijk ken ik jou helemaal niet zo goed. Vroeger, toen we nog samen op de middelbare school zaten, sloegen we misschien af en toe weleens een babbeltje. Dat gebeurde doorgaans toevallig. Omdat er niemand anders in de buurt was en de sociale wetten nu eenmaal voorschrijven dat in zo’n situatie de stilte hoe dan ook doorbroken moet worden. Ook als je niks te zeggen hebt. Dus neen, echte vrienden waren wij niet.
Meer artikelen...
Pagina 1 van 2
«StartVorige12VolgendeEinde»